تبليغاتX
دو چشم
بسم‌الله. سلام

مقدمه: به بهانه هفت روز هفته دفاع‌مقدس، از 8سال دفاع مقدس ياد مي‌كنيم. به بهانه ولادت حضرت عباس (ع) سراغ جانبازها مي‌رويم. به بهانه ميلاد امام علي (ع) و روز پدر به غبار روبي مزار شهدا مي‌رويم. به بهانه محرم و صفر از كرب و بلا مي‌نويسيم. به بهانه 14خرداد ياد امام مي‌افتيم. به بهانه اين‌كه يك نفر آرمان‌هاي انقلاب را زير سوال مي‌برد شروع مي‌كنيم به بازخواني و دفاع كردن. اگر تقويم‌ها افتخار داده باشند، اگر رسانه‌ملي تكرار فيلم‌هاي تكراري‌اش اجازه بدهد، اگر مطبوعات دعواي "مترو" به‌شان چند خطي جاي خالي بدهد و كسي اين وسط از سالروز شهادت سرداري از هزاران سردار 8سال دفاع مقدس؛ يادي بكند، تازه آن وقت ما به بهانه همين بهانه‌ها يادشان مي‌افتيم.

خيلي بهانه‌هاي ديگر هم هست كه اما همين اندازه مثال بس است و هم در فضايي كه مد نظر من باشد، نيستند.

در اين‌جا ابتدا وظيفه خود مي‌دانم از جناب آقا يا خانم "بهانه" كه هر از چندي برخي موارد را متذكر مي‌شوند تشكر كنم، البته يك گله كوچك هم دارم و اين‌كه كاش از روز ازل نبودند و اين‌قدر دست و پا گير نمي‌شدند! آخر مي‌دانيد با وجود اين "بهانه‌ها" آدم مجبور مي‌شود "فقط" در همين ايام كه مثال زدم دست به كار شود، اگر شما جناب "بهانه" نبوديد ما ديگر هيچ "بهانه‌اي" نداشتيم و هر وقت دل‌مان يك طورايي مي‌شد به سراغ "گنجينه‌هاي‌مان" مي‌رفتيم و يادي ازشان مي‌كرديم...

صداها براي چه كساني فرياد مي‌شوند؟

ای وای بر اسیر کز یاد رفته باشد ... در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد

‌بهانه من: در 14تيرماه سال 1361 هجري شمسي، يعني دقيقا 27 سال پيش، حاج احمد متوسليان، كاظم اخوان، سيد محسن موسوي، تقي رستگارمقدم چهارديپلمات ايراني در لبنان ربوده شدند و ...

همين الان كه داشتم حساب مي‌كردم، چيزي در حدود بيش از 10هزار روز است كه اين 4تن از اسارت‌شان مي‌گذرد. مي‌دانيد 10هزار روز عدد بسيار بزرگي است، اما مطمئنم كه هيچ كسي نمي‌تواند اين عدد را درك كند، چرا كه اگر كسي از مسئولان و حتي خود من اين عدد و اين فقدان را درك كرده بوديم تا به‌حال اين 4تن سرنوشت‌شان معلوم مي‌شد. مي‌بينيد چقدر كم توقع هستم، تازه مي‌گويم خبري از آن‌ها بگيريم، آزادي پيش‌كش خيلي از آقايان.

من اگر جاي آقايان ولايتي، خرازي و متكي بودم تابه‌حال استعفا مي‌دادم. اين‌قدر رابطه با كشورهاي شرق و غرب، امريكاي لاتين، افريقا، خاورميانه را پز مي‌دهيم براي چه مواقعي؟ سازمان كنفرانس اسلامي پس كي به دردمان مي‌خورد؟ كشورهاي غيرمتعهد كي مي‌خواهند "متعهد" شوند؟ اين دستگاه ديپلماسي كارايي‌اش براي چه مواقعي است؟ برادري پاكستان و تركيه و سوريه كي مي‌خواهد اثبات شود؟ مگر نديد كه فرانسه براي آزادي تبعه‌اش كه متهم به جاسوسي در ايران هم بود، چه كار كه نكرد؟ مگر نديد انگليس براي آزادي ملوانانش چقدر دست و پا زد؟ خب شما هم دست و پا بزنيد، ايرادي دارد؟ اگر پرستيژتان در دنيا خراب شد، به درك، حداقل براي مردم كشور و آن دنياي‌تان رو سفيد هستيد، چرا دست و پا نمي‌زنيد؟ چرا خودتان را به آب و آتش نمي‌زنيد؟

اصلا اگر بخواهيم معطل آقايان بشويم، اگر بخواهيم معطل كاغذ بازي و "در درست اقدام‌ها" بشويم كه 27سال ديگر هم مي‌گذرد. چرا شهرداري‌ها كاري نمي‌كنند؟ خيابان و كوچه‌ و ميداني به‌نام‌شان كنند تا به يادشان باشيم، نماد و مجسمه بسازند، اين كارها را كه مي‌توانند بكنند. نمي‌شود رسانه‌ملي هفته‌اي يا ماهي يك‌بار با يك زير نويس 5ثانيه‌اي بخواهد كه مردم دعا كنند؟ البته خب اگر همه اين كارها را بكنند كه يعني به كم كاري و غافل بودن خودشان اعتراف كرده‌اند، پس كلا به اين‌ها اميدي نيست.

هيئت وبلاگي سبو كه فقط ميان‌داري‌اش براي مناسبات قمري است، ما وبلاگ‌نويس‌ها اين‌قدر سوژه تاكسي، اتوبوس، دانشگاه و سفرنامه داريم كه نوبت به نوشتن براي اين قبيل موضوعات نداريم. اصلا بي‌خيال، كل مطلبم را پس مي‌گيرم.

------------------------------------------------

آخرين نفس‌: در رابطه با مطلب فوق اين را هم بخوانيد بد نيست www.rajanews.com/ detail.asp?id=33001

شادمانه: امروز يكي از رفقا با چه عجله و اصراري خبر دامادي‌اش را داد. انشاالله آخرت بخير شوند. اما چه روزگاري شده است، اصلا احترام بزرگ‌تر رو نگه نمي‌دارند و مي‌روند داماد مي‌شوند!!

پيشنهاد فرهنگي: "اين كتاب، همان ظرافت‌هاي حيرت انگيزي است كه از مجموع آن عملياتي چون فتح‌المبين و بيت‌المقدس پديد آمده و برترين‌هاي هنر جهاد و ايثار و شجاعت و ابتكار را در مجموعه‌ي نمايشگاه بي‌نظير هنرهاي انقلاب اسلامي، نشان مي‌دهد. ..... صفحه به صفحه و سطر به سطر مطالعه و نيوشيده شد." اينا دست نوشته‌هاي "آقا" براي كتاب "همپاي صاعقه" بود.

------------------------------------------------

هيچ كس هم صحبت تنهايي يك مرد نيست / خانه من با خيابان‌ها چه فرقي مي‌كند

نوشته شده توسط دو چشم در چهارشنبه 11 آذر1388 ساعت 23:38 | |

كمي سلام!!

كركره مزبور را اندكي كشيديم بالا -چيزي در حدود يك وجب- تا عرض كنيم بنا به دو اتفاق خوشايند، اگر عمري بود، قرار است دوباره چرخ‌دنده‌هاي اين‌جا به حركت دربيايند!

-------------------------------------------

اتفاقات را اصلا و ابدا لو نمي‌دهيم، حتي به شما دوست عزيز! اولين اتفاق مربوط با اوايل هفته آينده است، خبر آن يكي ديگر را هم اواخر آذرماه از طريق رسانه‌ها اعلام خواهند كرد!

نمي‌دانم براي چي قسمت نظرات را باز مي‌گذارم، چون مطلب طوري نيست كه بخواهيد نظر بدهيد، پس تنها دليلش اين است كه شماها هي بگوييد: "واي چه خوب كه قراره اين‌جا دوباره راه بيفته" و يا از اتفاقات بپرسيد و ماهم جواب ندهيم! كلا چند دقيقه‌اي هست سرخوشيم!

-------------------------------------------

با خودم گفتم غير از اين متن مسخره‌بازي، تا اين‌جا كه ميايد يك چيز مفيد هم خونده باشيد. اين جمله پايين كه فرازي از دعاي عرفه است، روي يك جلد كتاب‌دعا نوشته شده بود. تكراري است اما شامل مرور زمان نمي‌شود

خدايا! چه يافت آن‌كه تو را گم كرد، و چه گم كرد آن‌كه تو را يافت ...

نوشته شده توسط دو چشم در یکشنبه 8 آذر1388 ساعت 14:47 | |